Wstęp
Władysław Michejda, urodzony 11 marca 1892 roku w Cierlicku Górnym, to postać, która na stałe wpisała się w historię polskiego przemysłu górniczego oraz akademickiego. Jako inżynier górnik, wykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie oraz dyrektor kilku kopalń, Michejda w znaczący sposób przyczynił się do rozwoju sektora węglowego w Polsce. Jego życie i kariera są przykładem determinacji i zaangażowania w trudnych czasach zarówno przed, jak i po II wojnie światowej.
Dzieciństwo i edukacja
Władysław Michejda był synem Józefa i Zuzanny z Cienciałów. Wczesne lata życia spędził w Cierlicku Górnym, gdzie rozpoczął swoją edukację. Ukończył pięć klas gimnazjum w Cieszynie, co stanowiło podstawę jego późniejszego kształcenia. Już od najmłodszych lat interesował się przemysłem górniczym, co zaowocowało podjęciem pracy w kopalni węgla „Zofia” w Porębie, gdzie pracował do 1914 roku.
W międzyczasie Michejda ukończył Polską Szkołę Górniczą w Dąbrowie. Był to kluczowy krok na drodze do jego przyszłej kariery inżynierskiej. Po odbyciu służby wojskowej w armii austriackiej oraz zdaniu matury w polskim gimnazjum w Orłowej, Władysław Michejda zdołał podjąć studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w 1919 roku.
Studia za granicą
Po rozpoczęciu studiów na Akademii Górniczo-Hutniczej, Michejda kontynuował swoją edukację na Uniwersytecie Pittsburskim oraz Uniwersytecie Harvarda w Cambridge. Jego zagraniczne studia miały miejsce od 1922 do 1926 roku i były niezwykle istotne dla jego dalszej kariery. Ukończenie tych prestiżowych uczelni nie tylko poszerzyło jego wiedzę teoretyczną, ale również umożliwiło zdobycie cennych doświadczeń praktycznych oraz kontaktów międzynarodowych.
Studia na Uniwersytecie Harvarda były zwieńczeniem jego edukacyjnej podróży i dały mu solidne podstawy teoretyczne oraz praktyczne umiejętności, które wykorzystał po powrocie do Polski. Po dwóch latach spędzonych za granicą Michejda wrócił do ojczyzny z nowymi pomysłami oraz wizją rozwoju przemysłu górniczego.
Kariera zawodowa
Po powrocie do Polski Władysław Michejda podjął pracę jako inżynier w firmie Giesche. Jego ambicje oraz umiejętności szybko zostały dostrzegane przez przełożonych, co pozwoliło mu awansować na stanowisko dyrektora kopalni „Giesche”. W tej roli pełnił kluczową funkcję zarządzającą, co wiązało się z odpowiedzialnością za efektywność produkcji oraz bezpieczeństwo pracowników.
Michejda był także komisarycznym zarządcą oraz dyrektorem Towarzystwa Górniczego Orłowa-Łazy. Jego doświadczenie zdobyte podczas pracy w różnych rolach zarządzających pozwoliło mu na skuteczne sprawowanie kontroli nad procesami wydobywczymi oraz organizacyjnymi w kopalniach.
II wojna światowa
Okres II wojny światowej był dla Michejdy czasem niezwykle trudnym. Z powodu swojego zaangażowania i działalności pro-polskiej został przez krótki czas więziony przez gestapo. Po wyjściu z aresztu nie mógł powrócić do swojej wcześniejszej pracy i zmuszony był do podjęcia pracy jako robotnik leśny w Istebnej od 1941 do 1945 roku. Był to czas ogromnej próby zarówno dla niego osobiście, jak i dla całego narodu polskiego.
Powojenna działalność akademicka
Po zakończeniu II wojny światowej Władysław Michejda wrócił do Krakowa i wznowił działalność akademicką jako wykładowca na Akademii Górniczo-Hutniczej (AGH). Jego doświadczenie zdobyte zarówno za granicą, jak i podczas pracy zawodowej miało ogromne znaczenie dla studentów oraz kadry naukowej uczelni. Był również kierownikiem Wydziału Ekspertyz Technicznych w Centralnym Zarządzie Przemysłu Węglowego w Katowicach.
Michejda angażował się nie tylko w nauczanie, ale również aktywnie uczestniczył w pracach związanych z rozwojem przemysłu górniczego po wojnie. Działał na rzecz modernizacji technologii wydobywczej oraz poprawy warunków pracy górników, co miało kluczowe znaczenie dla odbudowy kraju po zniszczeniach wojennych.
Zakończenie
Władysław Michejda zmarł 13 czerwca 1952 roku w Katowicach, pozostawiając po sobie trwały ślad zarówno w polskim przemyśle górniczym, jak i w środowisku akademickim. Jego życie jest przykładem niezwykłego zaangażowania oraz determinacji, które pozwoliły mu nie tylko zdobyć wykształcenie na najwyższym poziomie, ale również przyczynić się do rozwoju polskiej gospodarki i nauki. Dziś wspominany jest jako jeden z ważniejszych przedstawicieli polskiej inżynierii górniczej oraz jako nauczyciel wielu pokoleń studentów Akademii Górniczo-Hutniczej.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).